කල්පනා!

දසත ගොම්මන

සිහින් හිරිකඩ

විදුලි එලියෙන් විහිදෙනා

දෑත් හිරිගඩු

තෙත්ව සිහිලෙන්

ගතද හිරියෙන් දවටනා

පිරුනු පෙණකැටි

මුදුව කළු ගල්

ලැමට තුරුලට වද්දනා

නුඹය ආලය

රාග පරදන

සිත් පුරාලන කල්පනා